Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym
Krajowy Rejestr Sądowy to zbiór danych, podzielonych ze względu na ich charakter, na trzy działy:
-
rejestr przedsiębiorców,
-
rejestr stowarzyszeń, fundacji, organizacji społecznych, zawodowych i publicznych zakładów opieki społecznej,
-
rejestr dłużników niewypłacalnych.
Krajowy Rejestr Sądowy spełnia dwie zasadnicze funkcje:
-
informacyjną – dotyczy udostępniania danych znajdujących się w Krajowym Rejestrze Sądowym określonym podmiotom w szybki i sprawny sposób, informacje te mogą dotyczyć statusu prawnego partnera, jego sytuacji finansowej w zakresie określonych funkcji, sposobu reprezentowana. KRS stanowi swojego rodzaju centralę, gromadząca dane od wszystkich podmiotów, na które ustawa nakłada obowiązek rejestracji.
-
funkcję legalizacyjną – wpis do rejestru stanowi podstawę podjęcia działań już jako podmiot gospodarczy, bez wpisu nie można podjąć żadnych czynności prawnych, często zdarza się, iż dopiero z chwilą wpisu podmiot uzyskuje osobowość prawną.
- spółki,
- przedsiębiorstwa państwowe,
- przedsiębiorstwa zagraniczne,
- oddziały przedsiębiorstw zagranicznych działających w Polsce,
- spółdzielnie,
- jednostki rozwojowo – badawcze,
- towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych,
- główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń,
- inne osoby prawne wpisywane do rejestru na podstawie przepisów szczególnych.
- fundacje,
- stowarzyszenia,
- stowarzyszenia kultury fizycznej,
- cechy,
- izby gospodarcze,
- Związek Rzemiosła Polskiego,
- społeczno – zawodowe organizacje rolników,
- związki zawodowe (w tym związki zawodowe rolników indywidualnych),
- związki zawodowe pracodawców,
- publiczne zakład opieki zdrowotnej,
- jednostki samorządu zawodowego niektórych podmiotów gospodarczych,
- kolumny transportu sanitarnego.
-
osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w przypadku ogłoszenia ich upadłości lub oddalenia prawomocnego wniosku o ogłoszenie ich upadłości z powodu braku majątku wystarczającego na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, albo jeśli umorzono prowadzoną wobec nich egzekucję sądową lub administracyjną z powodu nieuzyskania sumy przez egzekucję wyższej od kosztów egzekucyjnych,
-
wspólników, gdy ponoszą odpowiedzialność za zobowiązania spółki całym swym majątkiem, z wyłączeniem jednak komandytariuszy w spółce komandytowej gdy ogłoszono jej upadłość lub jeśli wniosek o ogłoszenie upadłości oddalono gdyż brak było majątku wystarczającego do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego lub umorzono prowadzoną egzekucje administracyjną lub sądową z powodu nieuzyskania sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych,
-
dłużników zobowiązanych do wyjawienia stanu majątku na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących postępowania egzekucyjnego,
-
osób pozbawionych możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez sąd w toku postępowania upadłościowego; dotyczy to działalności prowadzonej na własny rachunek, pełnienia funkcji pełnomocnika lub reprezentanta przedsiębiorcy, członka rady nadzorczej, komisji rewizyjnej w spółce akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością bądź spółdzielni,
-
na wniosek wierzyciela mającego tytuł wykonawczy względem dłużnika – dłużników, którzy w ciągu 30 dni od daty wezwania do spełnienia świadczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym nie spełnili.
